ZE dotyczą około 10% populacji mężczyzn. Rozpowszechnienie ZE wiąże się z wiekiem np. w wieku do 25 lat dotyczą 2,5% mężczyzn, w wieku powyżej 65 lat 56%. Błędnym jest przekonanie wielu mężczyzn, że ZE są czymś naturalnym w miarę starzenia się. ZE nie są zjawiskiem fizjologicznym! Zawsze mają konkretne przyczyny. Ich częstsze występowanie w miarę upływu wieku mężczyzny wynika z większej zachorowalności (np. cukrzyca, depresja, choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie, przerost prostaty, hypogonadyzm), przyjmowania leków, z kumulacji czynników ryzyka np. wieloletniego palenia papierosów, siedzącego stylu życia, diety bogatej w cholesterol , otyłości. U zdrowych mężczyzn sprawność seksualna utrzymuje się niezależnie od wieku. Z badań wynika, że po 80 roku życia około 3-5% mężczyzn ma częste i udane kontakty seksualne. W przypadku pojawienia się ZE ważne jest poznanie przyczyny. U większości mężczyzn przyczynę można odkryć dzięki rozmowie [wywiadowi] ze specjalistą obejmującej biografię seksualną pacjenta, jego choroby, przyjmowane leki, styl życia, relacje z partnerką. I tak np. występowanie pełnych erekcji po obudzeniu się rano, spontanicznych w trakcie dnia, myślenia o seksie, oglądania filmu erotycznego, w pieszczotach a ich zanik w momencie rozpoczynania stosunku czy w trakcie stosunku sugeruje tło psychogenne zaburzenia.
Erekcje niepełne lub ich brak rano po obudzeniu się, w przebiegu sztuki miłosnej, stopniowy rozwój zaburzenia sugerują tło organiczne. U części pacjentów, szczególnie w wieku dorosłym i późnym, z różnymi chorobami, przyjmujących stale leki pomocne są badania dodatkowe: poziom cholesterolu, cukru, lipidów, testosteronu, prolaktyny, DHEAS, antygen PSA. W przypadku uzasadnionego podejrzenia ZE na tle krążeniowym bardzo pomocna jest Dopplersonografia, czyli badanie przepływu krwi w naczyniach tętniczych i żylnych członka.
Dzięki upowszechnieniu nowych metod leczenia ZE obecnie uzyskuje się wysoką skuteczność w leczeniu tego zaburzenia. W leczeniu ZE stosuje się następujące metody:
- leki doustne: inhibitory 5-fosfodiesterazy (Viagra, Levitra, Cialis), hormonalne (w przypadku ZE na tle endokrynnym), Penigrę, Trazodon.
- injekcje w ciała jamiste członka z Prostaglandyny
- pompy próżniowe
- metody chirurgiczne (operacje tętnicze, żylne, protezowanie członka)
- psychoterapię (indywidualna, partnerska), metody treningowe, edukacyjne.
Najbardziej popularne są obecnie leki doustne. Dla wielu mężczyzn ważna może być informacja, że nie działają one tylko doraźnie lecz mają działanie lecznicze.
Prof. dr hab.med. Zbigniew Lew-Starowicz
Zakład Psychoterapii i Rehabilitacji Seksualnej
Wydział Rehabilitacji AWF Warszawa
